Laadpalen op eigen terrein: plan de capaciteit vóór de palen

Waarom laden anders is dan elk ander verbruik

Een laadplein gedraagt zich niet als een machinepark. Auto's arriveren geclusterd, rond werktijden, en vragen dan tegelijk veel vermogen. Zonder sturing valt die laadpiek bovenop de bestaande ochtendpiek van het gebouw, precies op het krapste moment van de aansluiting.

Tegelijk is laden de meest flexibele verbruiker die er is: een auto die om negen uur aankomt en om vijf uur vertrekt, hoeft zelden op vol vermogen te laden. De piek is dus vermijdbaar, maar alleen als bekend is hoeveel ruimte er per kwartier werkelijk is.

Eerst meten: hoeveel ruimte heeft u eigenlijk?

De basisvraag voor elk laadplan is niet hoeveel laadpunten u wilt, maar hoeveel ruimte het bestaande profiel laat.

• Breng het huidige kwartierprofiel in beeld: waar liggen de pieken en hoe dicht zitten ze op het gecontracteerde vermogen?
• Kijk naar de momenten waarop geladen gaat worden: hoeveel ruimte is er juist dán?
• Reken scenario's door op de data: wat doen tien, twintig of veertig laadpunten met het profiel?
• Bepaal wat gestuurd moet worden: statisch begrenzen, dynamisch verdelen of slim plannen op rustige kwartieren.

Load balancing is geen luxe maar een voorwaarde

Vrijwel elk serieus laadplein heeft een vorm van slim laden nodig: het beschikbare vermogen verdelen over de aangesloten auto's, binnen de grens van wat het gebouw op dat moment overlaat. De kwaliteit van die sturing staat of valt met actuele meetdata van de hele aansluiting, niet alleen van de laadpunten zelf.

Goed gepland laden kan zelfs de andere kant op werken: laden verschuiven naar goedkope of zonnige uren maakt van het wagenpark een flexibele verbruiker in plaats van een probleem.